10854897_809846509084046_2962752296658553148_o

18 juli 2017 – Gepubliceerd op gezien-gehoord.nl Recensie door: Harm Lutke

Steeds vaker worden mij cd’s toe gestuurd uit de Noordelijke provincies en het blijkt dat daar hele hordes talentvolle muzikanten rondrennen! Dat is hier in het Zuiden trouwens ook het geval, alleen weten hun cd’s blijkbaar niet mijn brievenbus te vinden. Bij iedere cd sta ik weer versteld van de goede kwaliteit, al versta ik er niet altijd alles van. Ach, dat zal met Rowwen Hèze en Gé Reinders daarboven ook wel zo zijn. Het gaat tenslotte om het gevoel dat je bij de muziek krijgt!
Bij blues en roots muziek uit het Noorden denk je automatisch aan wijlen Cuby, Ruben Hoeke of King Of The World, maar er is meer. Sinds enkele weken zou ik aan dit rijtje ook The Sidekicks willen toevoegen
Al geruime tijd draait hun cd “Texas Of The North” zijn rondjes in mijn auto cd speler en we hebben samen al heel wat kilometers afgelegd. Dat is bij mij niet gebruikelijk, maar deze cd luistert door zijn variatie zo lekker weg dat je al op de plaats van bestemming bent voordat je er erg in hebt.
“Texas Of The North” is de tweede cd van van The Sidekicks, de trots van Meulnhörn dat – zoals we op school geleerd hebben – in Groningen ligt.
Na hun eerder uitgebrachte cd “Blues And More Than Blues” gaat dit gezelschap – afgaande op de titel – lekker verder met waar zij hierop gestopt waren. Na 6 nummers heb ik al evenveel verschillende stijlen voorbij horen komen. Dat is mooi want je hoort maar al te vaak cd’s zonder afwisseling die als een soep opgelepeld kunnen worden. Een lekker hutspotje van stijlen is dan wel zo fijn!
Minnesota Mama is bijvoorbeeld een stuwende shuffle waarop ook CT Heida (zie recensie elders op deze site) en Inki de Jonge te horen zijn in de backings. Boogie Disease hoeft geen verdere uitleg – de naam zegt het al – gaat vooraf aan één van mijn favorieten de prachtige slow-blues This Is The Blues. Dit nummer doet mij qua gitaarspel en uitvoering een beetje aan Danny Bryant denken, iemand die je zonder moeite met zijn spel kippenvel kan bezorgen. Met Leaving Home wordt er ook een beetje aan funk gedaan. Variatie dus genoeg op dit album, waarin ik ook af en toe bekende fragmenten, melodielijnen, riffs of akkoorden meen te herkennen, nummers die ergens op lijken. Bad Luck heeft bijvoorbeeld iets weg van Born To Be Wild en Gloria. Ook in Land Of Hope klinken invloeden van ‘Van the Man’ door.
Meulnhörn wordt toegezongen als zijnde het Texas van het Noorden waarna met Not An Angel een nummer volgt dat van een CCR album afkomstig kon zijn.
Met I Did Alright wordt er als afsluiter nog even een gevoelige slow blues tegenaan gegooid, waarin een hoofdrol voor het prachtige harmonicaspel van gast-muzikant Richard Koster is weggelegd.
“Texas Of The North” is geen cd die je eerst 10x moet draaien alvorens de gekreukelde grijze massa er vat op krijgt en het een beetje begint te kriebelen, nee, dit is een album dat je 10x (of vaker) draait omdat ie vanaf de eerste groeven meteen lekker wegluisterd!
Rest mij nog om te vertellen dat The Sidekicks op deze cd (er schijnt een wisseling te hebben plaats gevonden) bestaan uit Teo de Haan – zang, Hans van Lier – gitaar, Bennie Timmer – gitaar, Fenno de Boer – bas en Wim Entzinger – drums. Naast eerder genoemde gast-muzikanten zijn ook Remco Wind – keys en Martijn Bos – percussie van de partij.